கார்த்திகை தீபம்

கார்த்திகை தீபம் தமிழரின் தொன்மையான விழாக்களில் ஒன்று; சங்க கால இலக்கியத்திலேயே குறிப்பிடப்படும் பழமையான தீபத் திருவிழா; அறியப்பட்ட பல விளக்குத் திருவிழாக்களைவிடப் பழமையானது. கார்த்திகை மாதத்தின் பௌர்ணமி நாளில், நவம்பர் அல்லது டிசம்பரில், சந்திரன் கார்த்திகை நட்சத்திரக் கூட்டத்திற்கு அருகே வரும்போது வருகிறது.

இந்த இரவில் தமிழ் நாடு முழுவதும் வீடுகள் அகல் விளக்குகளின் வரிசைகளால் — வாசல்களில், சுவர்களில், தெருக்களில் — சூழப்பட்டு, ஊர்களே ஒளிர்கின்றன. கோயிலைப் போலவே வீடு, அடுப்படிக்குமான விழா.

மிகப் புகழ்பெற்ற கொண்டாட்டம் திருவண்ணாமலையில்; அங்கு விழா பஞ்ச பூத ஸ்தலங்களின் அக்னித் தலமான அண்ணாமலையார் சிவ வழிபாட்டுடன் இணைகிறது. கார்த்திகை தீப மாலையில், நெய்யும் கற்பூரமும் நிறைந்த பெரும் தீபம் அண்ணாமலை மலையுச்சியில் ஏற்றப்படுகிறது — மகா தீபம் — அந்தப் பெரும் சுடர் சமவெளி எங்கும் பல கிலோமீட்டர் தொலைவில் தெரிகிறது.

இத்தீபம் முடிவும் தொடக்கமும் இல்லாத ஒளித் தூணாக — பிரம்மனும் விஷ்ணுவும் உச்சியையும் அடியையும் காண முடியாத ஜோதியாக — சிவன் தோன்றியதைக் குறிக்கிறது. விழாவைச் சுற்றி நூறாயிரக்கணக்கான யாத்திரிகர் கிரிவலம் — புனித மலையைச் சுற்றியுள்ள பதினான்கு கிலோமீட்டர் பாதையில் நடத்தல் — செய்கின்றனர்.

• Rows of agal lamps at home
• The great hill beacon at Tiruvannamalai
• Bursting of clay lamps and crackers