திருக்குறள்

திருக்குறள் — அல்லது குறள் — தமிழ் இலக்கியத்தின் செம்மொழி நூல்; புலவர்-தத்துவ ஞானி திருவள்ளுவரால் இயற்றப்பட்டது, மரபுப்படி பொது ஆண்டின் ஆரம்ப நூற்றாண்டுகளில். 1,330 குறள்களைக் கொண்டது; ஒவ்வொன்றும் ஏழே சொற்களில் — முதலடியில் நான்கு, இரண்டாமடியில் மூன்று — அமைந்த இறுக்கமான பாடல்; பத்து குறள்கள் கொண்ட 133 அதிகாரங்களாக அமைந்தது.

வள்ளுவரின் வாழ்க்கை குறித்து உறுதியாக அறியப்படுவது குறைவு; பல மரபுச் சமூகங்கள் அவரை உரிமை கொண்டாடியுள்ளன. மறுக்க முடியாதது அவர் நூலின் தாக்கம்: குறள் பல்வேறு மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது; பண்டைய உலகின் அதிகம் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சமயம் சாரா நூல்களில் ஒன்று.

குறள் மூன்று பால்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அறத்துப்பால் தனிமனித, இல்லற ஒழுக்கங்களை — உண்மை, நன்றி, விருந்தோம்பல், அடக்கம் — பேசுகிறது. பொருட்பால் மிகப் பெரியது; அரசியல், நீதி, அமைச்சர், போர், பொது வாழ்வின் சரியான நடத்தைக்கான வழிகாட்டி. இன்பத்துப்பால் ஆண்-பெண் காதலின் நிலைகளை — முதல் சந்திப்பு முதல் கூடல், பிரிவு வரை — நுட்பமான கவிதைக் காட்சிகளில் ஆராய்கிறது.

குறளின் நிலையான வலிமை அதன் அறம் சமயம் கடந்த, பொதுமைக் கருத்துடையது என்பதே. எந்த ஒரு மதத்தையும் சாராமல் அறிவையும் பொதுவான மனித அனுபவத்தையும் நாடுகிறது; எனவே எல்லா மதத்தினரும், மதம் சாராதவரும் ஒருபோல் மேற்கோளிடுகின்றனர்.